Belki şans bana güler :)

Okuma Köşem: ÇEKİLİŞ VAR !: YARIŞMA ZAMANI Herkese merhaba ! Bloğumun ilk yarışması hayırlı uğurlu olsun efendim :D Yarışma kitaplarına ve kurallarımıza bakalım ...

Gülümsemek en iyi dönüştürülebilir enerjidir...

15 aylık bir bebeğin yağmurla ilk tanışmasını izleyince farkettim ki aslında yaşamımızda ihtiyacımız olan enerji etrafımızdakilerden bize akan enerjiymiş...

Üzüntülü, sıkıntılı şeyler konuşunca yüzümüz asılır, gülümsememiz adeta kaybolur çehremizde. İçimize bir taş oturur ki, kaldırabilene aşk olsun... Bizim yüzümüz asılınca yanımızdaki insanlar da kapılır bizim selimize, onlar da sıkılmaya başlar.  Eeeee girdik mi kısır döngüye? En iyisi sıkıntımızı, üzüntümüzü dozunda konuşalım, düşünelim, tartışalım, ağlayalım... hepsini dozunda yapalım. Ne diyor Cem Yılmaz, "little little into the middle" :) Ardından da "amaaaan, boşveeerr" deyip bir kahkaha patlatalım arada bir. İnanın o içinizdeki taş bir nebze hafifliyor.

Biriyle konuşmaya ihtiyacımız olur ya hani o an o kişinin omuzunu yanınızda istersiniz içinizi akıtmak için, hahh işte o kişiyle konuşmaya başladığımızda bizi eğlendirecek şeyler yaparsa o gri ve boz bulutlar dağılır gözlerimizden...15 dakika sonra bir bakmışız bir kahkaha gidip diğeri geliyor. Tecrübeyle sabit :)

Küçük bir çocuğun olduğu ortamda kahkahalar hiç susmaz. Ufacık bir çocuk tüm sıkıntımızı almayı başarırken koca koca insanların ruhumuzu daha çok daraltması nasıl bir yaman çelişkidir !? Bu çelişkinin yanıtı aslında bebek videolarında, çocuklarımızın yüzünde ya da çocuğu olan arkadaşlarımızın evlerinde gizli. "Sürekli gülümseyen bir çift göz"


Bu nedenle aşağıdaki videoyu izleyip en azından bugünümüz/bu anımız mutluluk dolsun istedim...



Hayatımızdan gülümseyen gözlerin 

hiç eksilmemesi umuduyla :)