Kalbi Ege'de kalanlar...

Ege kıyılarının, ruhunun insanda bıraktığı etkiyi kesinlikle bilim adamları araştırmalı... Eczacılar bu ruhu antidepresanların içine ekleyebilmeli... İnsanın içi daralınca sonsuz dozda bu haplardan alabilmeli.

Farklı bir duygu seli, ruh hali, mutluluk, haz veriyor sanki Ege'nin koyları, kendine has mimarisi. O aydınlık ve saflığı tasvir eden beyaz evlerin, huzuru, dinginliği ve sonsuzluğu hatırlatan mavi rengi...

O sokaklarda gezip de mutlu olmamak imkansızdır herhalde. En azından biz yerli turistler için böyle bu durum. Büyük şehirlerin kaosunu sevmekle birlikte yorulan biz android insanların, aslında biyonik canlılar olduğunu hatırlatıp bir anda içine hapsediyor bizi.








Ezgileriyle, manzarasıyla, kokusuyla, doğasıyla, meltem rüzgarında okşanan tenin ürpertisi, buram buram kokan balık, leziz peynirler ve bir çift rakı kadehiyle...

Yılın hangi mevsiminde olursam olayım, dinlediğimde yaz mevsimine beni ışınlayan şarkılar var. Dinler dinlemez o rüzgarı tenimde, denizin kokusunu burnumda hissediyorum sanki... Minik Serçe'nin bir elinde defne, bir elinde sevda varken benim bir elimde rakı kadehim diğer elim sevdiceğin belinde şarkılar söyleyip dans edesim geliyor... 

Yaz mevsimi mi kısa, yoksa bu kış mı uzun bilmem ama, güneşin yaktığı günler için şimdiden şafak sayar oldum.... 

Masal kahramanımın doğum günü...

Hayatınızda bazı insanlar vardır. Yerleri sizin için bambaşkadır... Doğdukları gün sizin için çok önemlidir hani... 

İşte o kişilerden şanslıyım ki, birkaç tane var benim hayatımda. Ve onlardan birinin doğum günü bugün... Canım Hafize'min doğum günü... İyi ki doğmuş da benim canım arkadaşım olmuş :) 

Sevimli mi sevimli, cimcime mi cimcime, duygusal mı duygusal, ama bir o kadar da deli dolu bir insan o. Bir masal kahramanı olan Heidi ye bakınca sadece ve sadece onu anımsatan Hafize'm. 

Canım ne kadar sıkkın olursa olsun, 3 dk konuşmamın bile iyi geldiği enerji terapistim o benim. :) 



Hiç konuşmadan bile anlayabiliyorsak birbirimizi... 
Hissedebiliyorsak yanlış giden birşeyler olduğunu...

Birbirimizin ilacını daha hiç söylemeden bilebiliyorsak...

Herşey fazlasıyla yolunda demektir yavru kuşum. :)

Her deliliğime katlanan, tüm mızmızlıklarıma eyvallah diyen, Güzin Abla'm.... İyi ki doğdun, nice güzel yaşlara... 

Noel ruhuna inanın...

Noel geldi çattı...

Her ne kadar bizler noel kutlamıyor olsak da ben şahsen seviyorum bu cıvıltıyı, enerjiyi. Her yıl ağacımı çıkarıp süslemek, ıvır zıvırlarla uğraşmak, ışıkları açıp o ritme kapılmak, AVM lerdeki o sarı ışık yağmurları, her yerin süslü püslü olması beni enteresan bir şekilde mutlu ediyor. 

Bu yıl da bu geleneği bozmayıp teşkilatı kurdum. Ağacı keyifle süsledim. Vazolarımı kurdelelerle bürüdüm. Yeniyıl mumluklarımı çıkarıp başköşlere yerleştim. Şimdi sıra yeniyıl gecesini planlamaya geldi :) 

Noel ruhu denen şey size neler hissettirir bilmem ama bana tarifsiz bir mutluluk ve umut veriyor. Her yeni gün yeni bir umutken, koca bir yeni yıl nasıl yeni umutlar taşımasın! Kabul ediyorum, yeniyılın kışa denk gelmesi pek keyifli değil biz kuzey yarımküreliler için. Ama biz de kendisini böyle kabullendik ya da kabullenmeyi öğrendik. 

Lapa lapa yağan kar ve geyikli bereleriyle gezen çocuklarla, buz gibi havaya rağmen yıl başı için yapılan alışverişiyle kış da biraz renkleniyor bizim için. Yoksa bunun dışında kışın sevilecek yanı var mı Allah aşkına ! En azından benim için yok. Sonbaharı bile pek sevmeyen ben, kışı nasıl seveyim? 

Yılbaşı gecesi için henüz oteller bile planlarını netleştirmediğine göre benim de plan yapmam için daha erken. Bekleyip düşünmeye vaktim var... 

O zaman şimdilik mis gibi bir uyku çekmenin vakti geldi. Haydi marş marş :))

Kambersiz düğün mü olurmuş...

Bir bloggerlığım kusurdu, şükür o da oldu :)

Kabullenin beni de eyyy blog ahalisi...